W przypadku wszystkich dzieci, u których stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju psychoruchowym ważne jest by podjąć jak najwcześniejsze działania wspomagające ich rozwój. Szukając założeń teoretycznych wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju należy sięgnąć do psychologii rozwojowej. Rozwój dziecka jest procesem uwarunkowanym czynnikami wewnętrznymi - to z czym dziecko przychodzi na świat oraz zewnętrznymi (środowiskowymi), czyli to wszystko czego dziecko się uczy. Zgodnie z tym założeniem, aby rozwój poznawczy dziecka postponował dziecko musi doznawać bodźców podczas czynności dnia codziennego i zabawy, następnie uczyć się znaczenia tych bodźców .Badania opisujące rozwój centralnego i obwodowego układu nerwowego człowieka wskazują, że dla prawidłowego rozwoju dziecka najbardziej znaczące są jego pierwsze lata życia, tj. czas od urodzenia do około 7 roku życia. Naukowcy dowodzą, że wraz z dojrzewaniem układu nerwowego rozwijają się wszystkie funkcje psychofizyczne dziecka.
Skuteczność działań podjętych we wczesnym etapie rozwoju dziecka uwarunkowane jest tym, że:
- rozwój w tym okresie przebiega dynamicznie, ponieważ następuje intensywne dojrzewanie układu nerwowego;
- ośrodkowy układ nerwowy znajduje się w fazie dojrzewania, w związku z tym wykazuje dużą plastyczność, a to sprzyja kompensacji deficytów;
- istnieje możliwość wyrównywania lub zahamowania zaburzeń czynności psychoruchowych dziecka;
- brak jest zaburzeń wtórnych, spowodowanych nawykami pojawiającymi się wraz z wiekiem; do 6 roku życia występuje u dzieci większa podatność na oddziaływania terapeutyczne i szybsze postępy w usprawnianiu; zaangażowanie rodziców w terapię też jest większe.
Brak wczesnej interwencji może poważnie utrudnić - opóźnić lub zniekształcić, a nawet uniemożliwić dalszy rozwój. Zbyt późne rozpoczęcie usprawniania dziecka może prowadzić do powstania i utrwalenia nieprawidłowych reakcji. Są one później trudne do wyeliminowania i powodują w konsekwencji opóźnienia w procesach terapii i edukacji.
Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka odbywają się w wymiarze ośmiu godzin miesięcznie, tj. 2 godzin tygodniowo dla każdego dziecka.
Terapią objętych jest jedenaścioro dzieci w wieku od 2- 6 lat z terenu miasta Międzyrzec Podlaski oraz gmin: Drelów, Kąkolewnica i Międzyrzec Podlaski.
Powodem zakwalifikowania dzieci na tego typu zajęcia była opinia o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wydana przez Poradnię Psychologiczno- Pedagogiczną.
Do najważniejszych zadań, które są realizowane w ramach zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka należą:
Wielospecjalistyczna diagnoza funkcjonalna dziecka na podstawi
- pogłębionego wywiadu z opiekunami
- obserwacji funkcjonowania dziecka w czasie jego aktywności swobodnej i modyfikowanej eksperymentalnie
- oceny aktywności własnej
- oceny rozwoju emocjonalnego
- oceny poziomu funkcjonowania psychomotorycznego dziecka
- oceny motywacji dziecka do podejmowania przez niego współpracy i aktywności własnej
Terapia- wielospecjalistyczna, kompleksowa, skoordynowana pomoc dziecku zagrożonemu niepełnosprawnością:
- realizacja zadań wynikających z indywidualnych programów terapeutycznych oraz opracowanie programów dla dzieci, które zaczęły terapię z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju
Doradztwo i wsparcie dla rodziców dzieci
- wsparcie rodziny w zaakceptowaniu niepełnosprawności dziecka wzmocnienie więzi emocjonalnej między dzieckiem a członkami rodziny
Profilaktyka- minimalizowanie zaburzeń i zapobieganie ich dalszemu rozwojowi
W pracy z dzieckiem są wykorzystywane następujące metody i techniki pracy:
- stymulacja polisensoryczna w Sali Doświadczania Świata oraz Sali SI
- elementy metody Knillów, W. Sherborne oraz P. Dennisona
- elementy pedagogiki zabawy
- metoda malowania dziesięcioma palcami
- ćwiczenia grafomotoryczne
- wybrane techniki relaksacyjne
- terapia zabawą
- komunikacja wspomagająca
- Piktogramy
- masaże ciała- m. logopedyczny
- Program Percepcji Wzrokowej M. Frostig.